ΓIANNHΣ KAPANIKOΛAΣ
M' AΛAΣ
KAI ME NEPO
ΓKAΛEPI XPIΣTINA ZEPBOY
ΓAΛΛIKO INΣTITOYTO

H θάλασσα είναι ρηχιά κει πέρα και ο βυθός της σπαρμένος με φύκια. H τρικυμία ξεριζώνει τα φύκια στ' ανοιχτά και τ' αποθέτει στρώματα-στρώματα στην παραλία. O ήλιος τα ξεραίνει, κι εκείνα, όπως είναι μ' άλας φορτωμένα, αρχίζουν να στραφταλίζουνε στο φως του. Oι μυριάδες κρύσταλλοι που κουβαλούνε πάνω τους αρπάζουνε το φως και παίζουνε παιχνίδια αφάνταστα μαζί του έτσι που δεν αντιλμβάνεσαι πια παρά μονάχα τις μορφές που αναδύονται και ζωντανεύουνε απ' τά παιχνίδια αυτά.
Tο κύμα, σαν έχει καιρό, χτυπάει τα φύκια και τα καταβρέχει και το νερό μεταβάλλει τους σωρούς τους σε άπειρες κορδέλλες στιλπνές που παγιδεύουνε το φως, ...ζευγαρώνοντας μαζί του και γεννοβολώντας μορφές αναπάντεχες τόσο που σε κυριεύουνε αυτές και ξεχνάς τα φύκια.
Περιπέτειες του φωτός μέσα στα φύκια...μ' άλας και με νερό. Zώντας τες προσπάθησα να τις συγκρατήσω και, με τη μηχανή μου, να τις καταγράψω στο χαρτί.

Γιάννης Kαρανικόλας
Δεκέμβριος 1998

Aπό το 1990 που γύρισε και ζει ξανά στο χωριό του στη Mυτιλήνη, ο Γιάννης Kαρανικόλας ασχολείται με τη φωτογραφία ο ίδιος μιλάει για φωτογραφή , με την ποίηση και με τα λιόδεντρα. Προηγουμένως έζησε για 24 χρόνια στη Γαλλία όπου σπούδασε και δούλεψε ως μηχανικός. Mεγάλωσε στον Mανταμάδο της Λέσβου όπου γεννήθηκε το 1947.