ΓIΩPΓOΣ KOYΣAΓIANNIΔHΣ
ΦΩTOΓPAΦIEΣ
ΣYNΔIOPΓANΩΣH ΔIEYΘYNΣHΣ ΠOΛITIΣMOY ΔHMOY ΘEΣΣAΛONIKHΣ
AIΘOYΣA TEXNHΣ
EΘNIKHΣ AMYNHΣ
ΔHMOY ΘEΣΣAΛONIKHΣ

Οι πανοραμικές εικόνες του Γιώργου Κουσαγιαννίδη αφήνουν να διαφανεί ο τρόπος λειτουρ-γίας του δημιουργού που παραπέμπει σε θεμελιακά ερωτήματα αναφορικά με την φύση της φωτογραφίας και την λειτουργία της ανθρώπινης όρασης. Μια φωτογραφία, όσο και αν η α-ναφορά της στον πραγματικό κόσμο φαίνεται αυτονόητη, εξ ίσου αυτονόητη είναι και η μετάλ-λαξη του πραγματικού κόσμου που επιτελείται από αυτή. Και ενώ στο δυσδιάστατο χαρτί βλέπουμε τον φωτογραφικό χώρο και τις φιγούρες στην ίδια την εικόνα είναι παρούσες οι αι-σθητικές επιλογές του δημιουργού, οι προθέσεις του συνειδητές ή μη αλλά και οι δικές μνή-μες, απόψεις και προεικόνες που μας καθοδηγούν να δούμε και να ερμηνεύσουμε αυτό που μας προτάθηκε. Κάθε φωτογραφία θα μπορούσαμε να πούμε ανήκει στον κόσμο των πνευ-μάτων είναι μία επιλογή που θα οδηγήσει στην παραγωγή ενός προϊόντος για να απαντήσει σε ένα πλέγμα ερωτημάτων.

Οι φωτογραφίες του Γιώργου Κουσαγιαννίδη δεν μας κεντρίζουν την προσοχή μόνο για τον τρόπο που ο δημιουργός χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό μέσο, ούτε για τον τρόπο που προ-σεγγίζει το υλικό του, ούτε ακόμη για την επιλογή των θεμάτων του. Αυτό που κάνει τις φωτο-γραφίες του ιδιαίτερες είναι η δημιουργία της ατμόσφαιρας που επιτυγχάνει μέσα από μία αλ-χημεία για την οποία επιστρατεύει κατακτήσεις αισθητικές, ιδεολογικές επιλογές και καινούρ-γιες πρακτικές. Ο φωτογράφος είναι παρών στις φωτογραφίες του, η αίσθηση της μετακίνη-σης σε χώρους που βρίσκονται στην άκρη των ιδεών και των πραγμάτων είναι στοιχείο της εικόνας. Ο φωτογράφος προτείνει ένα κόσμο πανοραμικό που θα χωρέσει τις συνειδήσεις των συνανθρώπων μας ακόμη και αυτών του επίγειου περιθωρίου και είναι αξιοπρόσεκτο πως αυτές κυριολεκτικά στριμώχνονται για να εισχωρήσουν και να συμπεριληφθούν μέσα στο πλαίσιο της συλλογικής μνήμης, τη φωτογραφία. Η φωτογραφία εξισώνει αφού όλοι γίνονται κοινωνοί ιδεών μέσα από αυτή. Η μελαγχολική ματιά του φωτογράφου εμφανίζεται εδώ διευ-ρυμένη για να υπαινιχθεί το δικό μας καθήκον.

Γιώργος Κατσάγγελος
Επίκουρος Καθηγητής
Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ