KRIS SCHOLZ
IΣOPPOΠIA EN KINHΣEI
INΣTITOYTO ΓKAITE

Το φωτογραφικό αυτό έργο επικεντρώνεται στη σχέση που έχουν μεταξύ τους διαφορετικές ταχύτητες και στην έλλειψη συγχρονικότητας που έχουν μεταξύ τους όλα τα υλικά.
Τα φωτογραφικά πορτραίτα νέων ανδρών και γυναικών ηλικίας από 20-40 χρονών αναφέρονται σε αναγεννησιακούς πίνακες. Το φως δεν είναι ρυθμισμένο, δίνει πλαστικότητα, αλλά δεν δημιουργεί χώρο. Το πορτραίτο των τριών τετάρτων, η στάση του χεριού καθώς και η στάση του σώματος παραπέμπουν στην ήρεμη φιγούρα της Μόνα Λίζα του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Το βλέμμα δεν εστιάζεται σε τίποτε συγκεκριμένο, αλλά σε κάτι πολύ μακρινό. Η έκφραση είναι χαλαρή, χωρίς σύνδεση με κάποιο ιδιαίτερο γεγονός ή συναίσθημα.
Πίσω από τα πορτραίτα που έγιναν σε στούντιο με μεγάλο φορμά, έχουν προστεθεί στον υπολογιστή τοπία, που έχουν μεν μια σχέση περιεχομένου με τα πρόσωπα, από την άποψη όμως χρόνου και χώρου αποκλίνουν πολύ.
Το αποτέλεσμα είναι η εντύπωση μιας ασυμφωνίας εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Ιδιαίτερα σπάνιο σ' αυτό το στάδιο της εικόνας-σάντουιτς είναι το αποκλίνον φως του εμπρός και πίσω μέρους, καθώς και η φυσική ασάφεια του βάθους.
Η ομοιότητα διαφορετικών, παράλληλα ισχυόντων συστημάτων σε σχέση με ένα σταθερό σημείο βρίσκεται εδώ στο επίκεντρο, όχι όμως και η τάση τους να προσεγγίσουν το ένα το άλλο.
Σ' αυτή την καθορισμένη ιδανικά χαρακτηριστική στασιμότητα φαίνεται ακόμη δυνατή και επιθυμητή μια πλατιά γνώση του ίδιου αλλά και του άλλου συστήματος σαν προϋπόθεση για την εξέλιξη αντίστοιχων μεθόδων επίλυσης προβληματικών καταστάσεων.
Με το αίτημα της κίνησης όλων των συστημάτων και τμημάτων μεταξύ τους ελαττώνεται κατά πολύ η ελπίδα της δυνατότητας για αναγνώριση. Η εγκατάλειψη της ενότητας χώρου-χρόνου υπαγορεύει για κάθε σύστημα μια σχετική απομόνωση.
Το φόντο στην τελευταία φάση των φωτογραφιών επιταχύνεται με την τεχνική του υπολογιστή. Κινείται με διαφορετική ταχύτητα Pixel πίσω από τα σταθερά πρόσωπα. Τα διπλά πορτραίτα παρουσιάζουν αδερφικά ζευγάρια. Εδώ τα μεμονωμένα πρόσωπα είναι στραμμένα το ένα προς το άλλο, το βλέμμα τους όμως δεν στρέφεται το ένα στο άλλο, έτσι ώστε τα μεμονωμένα άτομα να παραμένουν και εδώ στην απομόνωσή τους.
O Kris Scholz γεννήθηκε στο Aννόβερο το 1952. Mετά τις σπουδές του στην Aκαδημία Kαλών Tεχνών του Nτύσσελντορφ (1984-90), δίδαξε στα πανεπιστήμια του Canterbury και της Bαρκελώνης. Aπό το 1996 είναι επίσης σύμβουλος στο Tμήμα του Nτιζάϊν του πανεπιστημίου του Nτύσσελντορφ. Oι σημαντικότερες εκθέσεις του έχουν γίνει στο Mόναχο, στη Bαρκελώνη και στη Mασσαλία.