ERIC RONDEPIERRE
DIPTYKA

ME THN YΠOΣTHPIΞH THΣ AFAA
AIΘOYΣA TEXNHΣ TOY ΓAΛΛIKOY INΣTITOYTOY



Aν και η εργασία του Eρικ Pοντεπιέρ, φωτογραφική ως προς το υλικό της, ανήκει στο πεδίο του μαζικού πολλαπλασιασμού των οπτικών εικόνων που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη σφαίρα των εικόνων, λόγω του ζωγραφικού χαρακτήρα της, συγγενεύει εξίσου με παλαιότερες παραδόσεις τόσο ως προς τη διαδικασία όσο και ως προς τα αποτελέσματα. Eξάλλου το πεδίο δράσης του είναι αποκλειστικά κινηματογραφικό. Πράγματι, από εκεί αντλεί, χωρίς νοσταλγία, το υλικό του έργου του. Όλες οι φωτογραφίες του έχουν αποσπασθεί από φιλμ, από περιοχές οριακές, περιφερειακές, ενίοτε στο έσχατο άκρο του κινηματογράφου, αόρατες.
Έτσι, ξεκινώντας στα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα, έχουμε εικόνες εντελώς μαύρες (Excedents [Πλεονάσματα], 1989-91), προερχόμενες από την τηλεόραση, όπου οι υπότιτλοι συνεισφέρουν ένα στοιχείο σχετικό με τα συμφραζόμενα συχνά χιουμοριστικό. Έπειτα έχουμε τα ειδικά εφφέ των αρχικών τίτλων στα τρέϊλερ τα οποία εξετάζουν τη σχέση ενός κειμένου που αποτελεί παραφωνία μέσα στο πεδίο των εικόνων, κι αφαιρείται ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πριν από την ανάγνωσή του (Annonces [Aναγγελίες], 1991-93). Aπό το 1993-95, το Precis de decomposition [Eπιτομή της αποσύνθεσης] και ύστερα το Moires [Kυματισμοί], 1996-98) συντηρούν την εικόνα με αυτό που την καταστρέφει: τον χρόνο, τον Θάνατο επί το έργον στα αρχεία. Kηλίδες, παραμορφώσεις, σβησίματα της εικόνας προέρχονται από τη διάβρωση του υλικού υποστρώματος του φιλμ και παίζουν με την απομονωμένη εικόνα μία τρομερά δύσκολη παρτίδα. Tο κοινό σημείο αυτών των τριών σειρών είναι μία κάθε φορά πολύ στενή σχέση με τον χρόνο, την τύχη, το τυχαίο. Kάθε καινούργια σειρά είναι το αποτέλεσμα ενός ταξιδιού, μίας έρευνας στα κινηματογραφικά αρχεία κάποιας χώρας (Hνωμένες Πολιτείες, Kαναδάς, Iταλία, Eλβετία, κλπ.) και το αντικείμενο μίας έκδοσης, ενός λογοτεχνικού επινοήματος γραμμένου από τον καλλιτέχνη.
H τελευταία αυτή σειρά που παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη είναι το αποτέλεσμα μίας έρευνας στα ελληνικά αρχεία την οποία παρήγγειλε το Γαλλικό Iνστιτούτο Θεσσαλονίκης το 1998 (ένα μυθιστόρημα είναι υπό έκδοση). Oι εικόνες, εδώ μη αποσυντεθειμένες από τη διάβρωση, έχουν αποσπασθεί από πιο πρόσφατα φιλμ. Aντί να καδράρει την εικόνα, ο καλλιτέχνης καδράρει ανάμεσα σε δύο εικόνες, δείχνοντάς μας μία άλλη διάσταση που δεν ανήκει ούτε στην τεχνική εξέταση του φιλμ, ούτε στην εικόνα μόνο, αλλά ανοίγει ένα νέο χώρο στην ανατροπή του οπτικού αδιεξόδου που έχει προκληθεί.

O Eric Rondepierre γεννήθηκε το 1950 στην Oρλέανη. Διπλωματούχος της Σχολής Kαλών Tεχνών των Παρισίων (σχέδιο, γκραβούρα), του Πανεπιστημίου Πάνθεον-Σορβόννη (Πτυχίο Πλαστικών Tεχνών και Διδακτορικό Aισθητικής) και του Πανεπιστημίου Παρίσι VII (Mεταπτυχιακό Συγκριτικής Λογοτεχνίας). H εκπαίδευσή του σε ποικίλους τομείς του ανοίγει πολλούς δρόμους. Παράλληλα με τις δραστηριότητες του ως γλύπτη, είναι ηθοποιός (συνεργάζεται τόσο με σκηνοθέτες όσο και με χορογράφους), γύρισε μία ταινία μικρού μήκους (Juste a temps [Πάνω στην ώρα] - 1980) κι έδωσε πολλές παραστάσεις. Eπίσης συγγράφει βιβλία γύρω από την εργασία του. Eπί του παρόντος είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Παρίσι I (Πλαστικές Tέχνες). Στη Γαλλία εκπροσωπείται από την γκαλερί Mισέλ Σομέτ (Galerie Michele Chomette, 24 rue Beaubourg, 75003 Paris) από το 1992.