EUGENIA RASKOPOULOS
WITH(OUT) VOICE
AAS GALLERY
ME THN YΠOΣTHPIΞH TOY ΠANEΠIΣTHMIOY TOY WESTERN SYDNEY



Η έκθεση αποτελείται από δέκα ασπρόμαυρες φωτογραφίες μεγάλου σχήματος τυπωμένες σε εκτυπωτή iris και από ένα βίντεο δύο λεπτών με τίτλο "Κλείνω τα Μάτια μου και Σκέφτομαι" Οι δέκα φωτογραφίες περιλαμβάνουν πέντε εικόνες κούρων και πέντε εικόνες από τη γιαγιά της καλλιτέχνιδας. Η αναπαραγωγή των εικόνων αυτών έχει γίνει με μελετημένη ευγένεια και θέρμη.

Ο συνειρμικός ρόλος των κούρων είναι το υποβλητικότερο στοιχείο της έκθεσης "με (ή χωρίς) φωνή". Στους τοίχους αντίκρυ από τις εικόνες των κούρων αναρτώνται πέντε εικόνες της γιαγιάς της καλλιτέχνιδας. Αυτά τα ασπρόμαυρα κλόουζ-απ του στόματος μοιάζουν με χάρτες μιας σιωπηλής ιστορίας. Αμέτρητες γραμμές και ρυτίδες γύρω από τα χείλη έχουν ορίσει το μοναδικό περίγραμμα του προσώπου της. Η επιφάνεια του δέρματος έχει με τον καιρό εμφανίσει πτυχές και ρυτιδώσεις. Τα ίχνη αυτά μοιάζουν με μυστικές αφηγήσεις που σκιαγραφούν ένα ταξίδι αλλά όχι το νόημά του. Μπροστά τους η νιότη των κούρων στέκει έκθαμβη. Οι γραμμές αυτές είναι σαν δρόμοι που διασχίζουν ένα ακατοίκητο τοπίο. Μπορούμε να φανταστούμε τη ζωή να τις περιβάλλει και να εκβάλλει από αυτές, αλλά δεν μπορούμε να τις διαβάσουμε ως σημεία. Τα χείλη της παραμένουν κλειστά: η απαλότητά τους δεν διαχωρίζεται από το ζαρωμένο δέρμα. Κάπως αποσβολωμένη από αυτή την τοπογραφία η φωτογραφική μηχανή χάνει την εστίασή της καθώς το πρόσωπο υποχωρεί. Αντίθετα με τους κούρους, τα στόματα έχουν φωτογραφηθεί με φακό macro, η οξύτητα και το βάθος δεν αποτελούν μαρτυρία μόνο της διαδικασίας γήρανσης, αλλά ακόμη μίας ταυτότητας που ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με την οικιακή ζωή της. Αυτή η πόλη δεν έχει μνήμη αυτού του σώματος . . . Η φωτογραφία δεν μπορεί να προσφέρει φωνή σ΄ εκείνους στους οποίους έχει επιβληθεί η σιωπή, μπορεί όμως να λειτουργήσει ως υπόμνηση".*

Η Ευγενία Ρασκοπούλου γεννήθηκε στην Tσεχία το 1959. Οι γονείς της επέστρεψαν στην Ελλάδα το 1959, κατόπιν μετανάστευσαν στην Αυστραλία το 1963. Η Ευγενία ζει στο Σίδνεϋ και διδάσκει στο University of Western Sidney. Το έργο της αποπειράται να ερευνήσει την αναπαράσταση της σεξουαλικότητας και της ταυτότητας και στρέφεται προς τη θεματική αντιμετώπιση της κουλτούρας και της γλώσσας, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε ιδιωτικό νοηματικό πλαίσιο.

Mετάφραση: Hρακλής Παπαϊωάννου
*Απόσπασμα από κείμενο του Νίκου Παπαστεργιάδη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Eyeline contemporary visual arts, Νο38 1998/1999