NIKOΛ ΔOYPAΛA
NYMΦAION
KAΦE NIKHΣ TPIANTAΠENTE



Το χωριό του Νυμφαίου βρίσκεται σε υψόμετρο 1,350 μ. στο Βίτσι, νομό Φλωρίνης. Το Νυμφαίον, καθώς φωλιάζει σε ένα βαθούλωμα που περικλείεται από ψηλότερους λόφους, παραμένει αθέατο μέχρι την τελευταία στροφή του δρόμου. Η γεωγραφική θέση του χωριού αντικατοπτρίζεται άλλωστε και στην βλάχικη ονομασία Νυμφαίον που εξελίχθηκε από τη λέξη Νιβεάστα, και που έχει τριπλή ερμηνεία στα ελληνικά - Αθέατη, Νύφη και Όπου Μένει το Χιόνι. Το Νυμφαίον ήταν επίσης γνωστό και με την ονομασία Νέβεσκα.

Η Νιβεάστα κατοικήθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1385 από Βλάχους Οδίτας και Οροφύλακες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όταν στα στενά της Εγνατίας Οδού απέτυχαν να ανακόψουν την προέλαση των Οθωμανών επιδρομέων. Οι κάτοικοι της Νιβεάστα αρχικά ήταν νομάδες βοσκοί. Αργότερα, όμως, ασχολήθηκαν με το εμπόριο κομψοτεχνημάτων από ασήμι και χρυσάφι στα Βαλκάνια. Η Νιβεάστα εξελίχθηκε στην αστική κωμόπολη Νέβεσκα, κέντρο της αργυροχρυσοχοΐας στην Άνω Μακεδονία. Σύντομα, οι κάτοικοι της Νέβεσκας επεκτάθηκαν στο εμπόριο καπνού και βάμβακος σε πιο μακρινές χώρες της Ευρώπης. Ως αποτέλεσμα, έχτισαν μεγαλοπρεπή αρχοντικά από πέτρα, για τα οποία το Νυμφαίον φημίζεται ακόμη.

Στην περίοδο ακμής το Νυμφαίον είχε φτάσει τους 3000 κατοίκους, αλλά οι αλλεπάλληλοι πόλεμοι, η παγκόσμια κρίση του 1929 και η διακοπή όλων των εμπορικών οδών με αδιαπέραστα σύνορα σηματοδότησε μια περίοδο φυγής από το χωριό. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 το Νυμφαίον απαριθμούσε 500 κατοίκους, ενώ σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι υπολείπονται των 30.

Αυτές οι φωτογραφίες επιδιώκουν να μεταφέρουν μια ματιά από τη ζωή των μόνιμων κατοίκων του Νυμφαίου. Μια ματιά από την οπτική γωνία της καθημερινότητας. Η εποχή είναι βαρύς χειμώνας και οι τουρίστες που κατακλύζουν το χωριό σε πιο ήπιες περιόδους είναι άφαντοι. Επίσης είναι η εποχή που οι δουλειές είναι λίγες και οι ώρες αναμονής για την ερχόμενη άνοιξη είναι πολλές και ατελείωτες.

Η Νικόλ Δουράλα γεννήθηκε το 1977 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε φωτογραφία στο Nottingham Trent University στην Αγγλία και στο Πανεπιστήμιο του Βίγκο στην Ποντεβέδρα της Ισπανίας. Το 1999 επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και ασχολείται κυρίως με το φωτογραφικό ντοκουμέντο.